Raadslid zijn. Maak ik me soms niet te druk?

Afgelopen zaterdag was de open dag van het AZC, het asielzoekerscentrum in onze gemeente Cranendonck. Het AZC dat de gemoederen zoveel bezig houdt in onze gemeente. Ik was deze dag aanwezig om het Inwonerscollectief Cranendonck te ondersteunen, een collectief dat ontstaan is na een oproep van mij dit voorjaar en zich op een positieve, constructieve wijze wil inzetten voor meer leefbaarheid en verbinding in onze dorpen. Mijn gedachten gedurende deze dag zijn meermalen op en neer geslingerd. En ook 's avonds, toen ik eenmaal thuis op de bank zat. Maak ik me soms niet te druk om bepaalde onderwerpen? Is dit nu echt relevant voor onze Cranendonckse inwoners, of maakt het voor de grootste groep Cranendonckers allemaal niet zoveel uit? Moet ik me hier wel zo intens mee bezig houden, zorgt de zichtbaarheid van dit onderwerp ervoor dat 'men' denkt dat ik me enkel hier om bekommer? 

In maart van dit jaar ben ik verkozen als raadslid. Een hele bewuste keuze, waar ik mijn werkende leven als zzp'er op afgestemd heb. Het aantal projecten dat ik uitvoer heb ik afgeschaald, zodat ik minimaal 1,5 dag in de week overhoud voor het raadswerk. Dat gaat goed, en ik vind het erg leuk. De vele avonden zijn soms intens, zeker met een jong gezin daarnaast. Dinsdagavond, de vaste politieke avond in de week, ziet er vaak zo uit: 17.15u stoppen met werken en aan tafel, 18.00u afruimen, 18.30u kinderen in bed, verhaaltje lezen, zingen en daarna snel de fiets op want om 19.30u start de commissie- of raadsvergadering. Ik begrijp inmiddels heel goed dat de gemiddelde raad zo vergrijsd is, het raadslidmaatschap past niet zomaar in het schema van een dertiger. Maar het is zo jammer, het hoogste bestuur van de gemeente (want dat is de gemeenteraad) kan zo goed wat meer diversiteit en jong bloed gebruiken. Kijk ik naar onze eigen gemeenteraad dan schrik ik nog steeds van het conservatisme, het traditionele gedachtegoed dat aanwezig is in onze lokale politiek. En het maar blijven vasthouden aan de 'regeltjes' en het formalisme, we doen dingen omdat het zo moet of omdat we het altijd al zo doen. Kom op, durf eens buiten de lijntjes te kleuren, of tenminste er tegenaan te schuren. Soms voelt het als een roepende in de woestijn, alsof ik er erg alleen in sta. Dat is gelukkig niet helemaal zo, er zijn enkele nieuwkomers bij gekomen die ook voor wat meer kleur zorgen. Maar dat is wel mijn grootste reden dat ik bewust de kar wilde gaan trekken bij Pro6 en me verkiesbaar heb gesteld: verandering en vernieuwing. Het klinkt als een cliché, zeker in deze tijd, maar meer de gewone taal van het dorp laten horen, vertalen wat daar speelt en tegelijkertijd vertalen naar de inwoners wat wij in dat gemeentehuis doen. Verbinding creëren. Daarom ben ik al voor de verkiezingen gestart met het maken van vlogs, via Instagram en Facebook middels korte filmpjes vertellen wat ik meemaak als raadslid en als inwoner (en soms ook als papa en als zzp'er). Dat is soms nog wel erg ongemakkelijk moet ik zeggen ;). Nu start ik ook met deze blog, omdat je met wat meer woorden je soms net wat beter kunt uitdrukken.

Zo probeer ik mijn werk als raadslid op een andere manier uit te voeren dan het gemiddelde raadslid, zo denk ik. En nog steeds vind ik het een enorme zoektocht. Ik ben iemand die enorm op kan gaan in wat ik doe, als ik iets doe dan ga ik er vol voor. Ik zet klankbordgroepen op vanuit onze partij, ik zet me in voor meer verbinding en draagvlak rond het AZC, ik sta voor de ouders in Dorplein en Schoot waar de scholensituatie speelt en ik wil dat er komende periode schot komt in de Smeltkroes en de Baronie van Cranendonck. En zo staan er nog wat punten op mijn 'lijstje' waarmee ik in maart ben begonnen (zie de notitie hier rechts/boven die ik in mijn telefoon heb staan sinds de verkiezingstijd). En dan kom ik terug op mijn vragen van het begin. Maak ik me soms niet te druk om bepaalde zaken? Maakt het voor de gemiddelde Cranendoncker iets uit waar ik me druk om maak? Ik weet het antwoord niet, ik volg mijn intuïtie en mijn gevoel. Mijn omgeving remt me soms af, gelukkig, in de raadszaal ben ik soms te fanatiek wanneer ik mezelf daarna terug beluister. Ik leer daarvan, maar ik probeer bovenal bij mezelf te blijven. In mijn houding en mijn energie zal ik niet veranderen, als ik ergens van overtuigd ben dan ga ik daarvoor. Overtuiging gaat boven politiek, en daarom interesseert het me niet wanneer het nu lijkt alsof ik enkel die AZC-knuffelaar ben (ik zou mezelf trouwens eerder een AZC-realist noemen..). Ik vind dat op dit moment een belangrijk onderwerp, voor het hogere doel waarvoor ik me inzet en voor onze gemeente. Tegelijkertijd ben ik met veel andere onderwerpen bezig, die minder zichtbaar zijn op dit moment. Volg je me, via deze blog of mijn vlogs (instagram.com/bart.kraaijvanger), dan kom je daar wel achter. Volg je me niet, dan kom je daar hopelijk de komende jaren ook wel achter.

Want ook al zie ik dat een lange adem benodigd is, dat het voor veel inwoners - met name de jongere generatie waar ik me tussen bevind - niet te snappen is dat je raadslid wil zijn en dat ik soms twijfel of het wel opweegt tegen de opofferingen die ik ervoor doe (thuis, gezin, werk, vrije tijd, vrienden) : desondanks ga ik door want ik ben ervan overtuigd dat verandering mogelijk is. En ik vind het leuk. En als ik 1 ding heb gezien de afgelopen maanden is dat je met inzet en energie veel kan bereiken, zelfs wanneer je maar een kleine fractie bent zoals wij zijn (Pro6 heeft op dit moment maar 2 van de 19 zetels in Cranendonck). Ik wil jullie daarin meenemen en hoop van jullie terug te horen wat jullie vinden. Van mij, van Pro6, van ons als raad. En wanneer jullie vinden dat er iets aangepakt moet worden. Zonder de garantie dat ik er ook daadwerkelijk iets mee ga doen, want ik blijf mijn eigenwijsheid wel houden. Maar ik zal altijd reageren, direct of indirect ;). 

p.s. wil je op de hoogte blijven van nieuwe blogs, klik dan op volgen. Je krijgt dan automatisch een update bij een nieuwe blogpost.